Od lat sama jestem na holistycznej ścieżce rozwoju i nie wyobrażam sobie patrzeć na drugiego człowieka przez pryzmat stosunku wzrostu do wagi. Kiedy zaczęłam uczyć się dietetyki, już wiedziałam, że nie będę pracować w jej głównym nurcie, w którym wciąż miarą zdrowia jest BMI a pomoc w próbie zmiany nawyków ogranicza się do przepisania planu o określonej kaloryczności. 

Jedzenie jest dla mnie wielowymiarowe, oprócz tego, że dostarcza nam niezbędnego do życia paliwa, powinno być również źródłem przyjemności. Czasami może nas zapraszać do refleksji albo być powodem interakcji społecznych. To właśnie ta wielowątkowość skłoniła mnie do poszukiwań nurtu, który patrzyłby na tę istotną sferę życia z szerszej perspektywy.

Mindful Eating

Moje poszukiwania doprowadziły mnie do mindful eating. Idąc tropem praktyki uważności połączonej z jedzeniem, trafiłam na podcast Don’t Salt My Game Laury Thomas. A potem uruchomiła się lawina researchu. Chociaż jedzenie intuicyjne jest wciąż stosunkowo nowe, do tej pory przeprowadzono około 200 badań oceniających jego skuteczność i wpływ na poprawę zdrowia. Poczułam, że wreszcie trafiłam na metodę opartą na dowodach naukowych, która jest spójna z moimi wartościami.

Sama zaczęłam praktykować Intuicyjne Jedzenie i równolegle rozpoczęłam naukę w założonym przez Laurę Thomas, London Center for Intuitive Eating, gdzie ukończyłam dwa kursy o tym, jak wspierać klientów w procesie przechodzenia na Intuicyjne Jedzenie.